Mijn eerste Spaanse Waterhond was Antonio. Samen met zijn
broertje Dickie waren zij mijn kennismaking met het ras.
Het was eind 1998, begin 1999 toen ik die twee pups leerde kennen. Dickie als puppie van acht weken oud.
Antonio, zijn broertje, leerde ik een paar weken later kennen bij zijn fokker. Er was toen meteen al een klik, ik wist dat Antonio bij mij hoorde, en Antonio had volgens mij hetzelfde idee.
Antonio en Dickie konden met z'n tweeën de boel flink op stelten zetten. Samen met Antonio ben ik cursussen gaan lopen, en we gingen regelmatig naar hondenshows, waar hij altijd hoge ogen gooide.
We hebben veel afgereisd, waar ik altijd veel respect voor had, want Antonio had het niet zo met autorijden. De eerste keer kostste hij alles onder. Hij is er overheeb gegroeid, en ging altijd gewillig de auto in, maar echt enthousiast is hij nooit geworden als hij de auto in moest. Gelukkig als je leuke dingen ging doen, zoals zwemmen, of wandelen op het strand, ging hij toch altijd met plezier mee.
Antonio en Dickie vonden het fantastisch om lekker actief bezig te zijn. Hindernisbaan, zwemmen of lekker wandelen, ze waren er altijd wel voor in, zoals ook wel blijkt uit de foto's hieronder.
Helaas werd Antonio in oktober 2007 erg ziek. Een ernstige darminfectie is hem uiteindelijk fataal geworden in november 2007. Veel te vroeg.
Acht en een half jaar is toch echt te vroeg voor een hondenras wat 14 of 15 jaar zou moeten kunnen worden.
Gelukkig is Dickie tot april 2011 altijd bij me gebleven. Helaas is hij toen ook overleden. Helaas ook niet aan ouderdom, maar aan een gezwel in zijn schouder.
Blijven alleen de goede herinneringen en de foto's over. Af en toe kom je nog wel eens een speeltje of riem tegen van één van hen, dat maakt het moeilijk. en natuurlijk heb ik ook een prachtig schilderij van Antonio laten maken, die hangt nog prominent in huis.
Mijn eerste twee honden zullen toch altijd bij me zijn.
Ondanks het overlijden van Antonio en Dickie, staan hun foto's nog altijd op mijn site.
Het zijn mooie foto's terwijl ze aan het spelen waren, aan het zwemmen, mee met
varen of hun behendigheid lieten zien op het hindernisparcours.
Bovendien was Antonio m'n eerste hond, en ik mis hem en Dickie natuurlijk erg.
Geboortebericht, 27 november 1998
Dickie en Toni zijn geboren op 27 november 1998 bij de familie Kaayk in Nieuwe Pekela. Een nestje van zes.
Zes puppies voor Rastahonden, dagblad van het noorden, 1998
Het is haast niet te zien wat nu de voorkant is, zulk lang 'rastahaar' hebben hondenmoeder Nela en hondenvader Cole. Hun zes puppies werden vorige week geboren. Mevrouw Kaaijk uit Boven Pekela is de trotse bezitter van deze bijzonder 'gekapte' familie. Hun coupe vertoont grote gelijkenis met het rastahaar van Ruud Gullit. De piepjonge hondjes behoren tot het ras 'Perro de Agua Español' oftewel Spaanse Waterhond. Volgens fokster Kaaijk is het ras in Nederland zeer zeldzaam, in tegenstelling tot in Spanje waar ze behoorlijk veel voorkomen. De honden zijn volgens haar intelligent en erg leergierig. In Spanje zijn de waterhonden zeer gevreesd door drugssmokkelaars want bij de Spaanse politie hebben ze een uitstekende reputatie als hasjhond opgebouwd.
© Bert Wieringa, 1998
Hun vader is Colirrojo del Marismeño en moeder is Cabrera de Ubrique.
Dickie en Antonio waren echte alleskunners, die het altijd leuk
vonden om voor hun baas aan het werk te gaan.
Het maakte niet uit of het in het water is of op het land.
Hieronder heb ik een aantal foto's geplaatst van Dickie en Antonio terwijl ze aan het werk gingen.
Zwemmen
De eerste serie is van Antonio die een bal uit het Van Harinxmakanaal haalt.
1
 |
2
 |
3
 |
4
|
| 5
|
6
|
| 7
|
|
Varen
Hindernisparcours 1
In 2005 hadden we een hindernisbaan gebouwd.
Dickie en Antonio gingen er met veel plezier overheen.
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Hindernisparcours 2
In de zomer van 2000 hadden we al een soort hindernisparcours gebouwd bij kennel Fehaér Masco.
Dickie en Antonio lieten toen ook al zien hoe het moest.
 |
 |
 |
|
|
|
 |
